Eindelijk weer schrijven

Geplaatst op

Ik heb schrijven altijd al leuk gevonden. Als verliefde tiener schreef ik vaak gedichten. Later heb ik enkele pogingen gedaan om een boek te schrijven.

Het probleem dat ik toen ervaarde was dat ik meer momenten of bepaalde gevoelens wilde vastleggen. Ik had niet echt een verhaal, ik begon gewoon te schrijven uit een bepaalde emotie en wist niet waar ik naar toe schreef. Ik heb hierdoor in ieder geval geleerd dat ik toch wat meer structuur nodig heb tijdens het schrijven.

Omdat ik elke keer vastliep had ik de moed een tijdje opgegeven. Tot 2006, toen ging het toch weer kriebelen. Ik besloot het nu een kaar anders aan te pakken. Van wat voort boeken hou ik zelf nou het meest? Wat voor onderwerpen spreken mij aan? Hoe kan ik een interessant personage tot leven laten komen? Ik stelde mijzelf in het begin heel veel vragen.

Uiteindelijk besloot ik een esoterisch onderwerp te kiezen, iets waar een lezer misschien wel iets over gehoord heeft, maar waar ze nog weinig echt van afweten. Denk bijvoorbeeld aan een Druïde. Wat is dat nou? Een man met een grijze baard die toverdrankjes maakte? Om zo’n soort onderwerp wilde ik een verhaal gaan schrijven dat vermengd is met de wereld waarin wij nu leven.

Opnieuw vastgelopen

Ik begon onderzoek te doen en mijn personages begonnen te leven. Ik schreef het eerste hoofdstuk, een tweede en vervolgens nog een paar. Nog meer onderzoek en nog meer het uitwerken van personages. Maar uiteindelijk liep ik toch weer vast. Waarom? Ik was toch weer een beetje verzand in die oude valkuil. Ik had vlagen van een verhaal. Ik zag haar lopen, ik begreep wat haar drijfveren waren. Alles was zo realistisch in mijn hoofd dat ik het voor mij zag. Ik had alleen nog geen einde in gedachten. Ik miste nog de plotwendingen. Fuck!

Deze aanpak bleek dus niet zo succesvol te zijn, ik gaf de moed op en stopte met schrijven.

Structuur, structuur, structuur

En dus, jaren later, ben ik opnieuw begonnen. Deze keer wil ik succesvol zijn. Ik ben nu begonnen met de sneeuwvlok-methode van Randy Ingermanson. Je vat het hele verhaal dat je wilt schrijven samen in één zin. Dat is al een pittige uitdaging als je in je hoofd al veel verder bent. In de tweede stap werk je het uit tot één alinea.

Stap drie vond ik een confronterende stap, hierin werk je elk personage uit je boek op een hele pagina uit. Wie is de persoon, wat doen ze, wat vinden ze leuk, wat drijft hun. Wat zijn de conflicten waarmee deze persoon te maken krijgt, hoe lossen ze het op, wat doen ze nou eigenlijk in het boek? Hier realiseerde ik mij ineens dat ik dit maar voor twee personen in het boek kon doen terwijl ik toch al zeker tien personen in mijn boek had zitten.

Oftewel, ik mocht weer lekker aan de bak. Opnieuw personages uitwerken, toch wel weer leuk om te doen! Ik heb nog niet alle stappen van de sneeuwvlok-methode doorlopen, soms vond ik het leuk om even uit te wijken naar wat anders. Zo heb ik via-via een paar andere goede boeken ontvangen over hoe je een goed boek moet schrijven en waar de valkuilen zitten. Hier zal ik later wat over schrijven. Ook heb ik mij opgegeven voor de Schrijversacademie. Ik probeer het dus nu echt serieus aan te pakken, hopelijk met succes!

Photo by Andrew Neel from Pexels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *